We kennen het allemaal: terugverlangen naar de tijd dat we met natte haartjes op de bank televisie mochten kijken op zaterdagavond. Die tijd is definitief voorbij. Alles is veranderd. Soms gruwelijk, zoals in ver-van-mijn-bed-oorlogen waar we niet in betrokken willen raken. Hoezeer de mens tijdens het levenspad pogingen onderneemt dingen te bestendigen, er zullen zich altijd onverwachte gebeurtenissen voordoen. In relaties, in de werkomgeving, in de vertrouwde leefomgeving. Niet in de laatste plaats in de wereld van de kunst. Het ene moment is een stroming trendy, het volgende moment staat een nieuwe generatie klaar om de fakkel over te nemen.Zoals de abstract-expressionisten begin jaren zestig van de vorige eeuw bijkans werden weggevaagd door de opkomende beweging van de pop-art. In de klassieke oudheid waren allerlei goden in staat om mensen te veranderen in dieren of monsters. Ovidius beschreef het.De onovertroffen Peter Vos vervaardigde ontelbare weergaloze tekeningen van...

Elk kunstwerk is een gestold tijdsbeeld. Dat is het uitgangspunt bij de groepstentoonstelling in het Provinciehuis, samengesteld door gastcurator Anne Mul. “Kijken is een kunst en wat helpt is dat je de tijd neemt, inzoomt op details zodat je verhalen erachter ontdekt. Wat die verhalen precies zijn, hangt af van jouw identiteit en verwachtingen”, vertelt Anne Mul. Verandering is de enige constante, dat is het thema van deze groepstentoonstelling. Wat zie je bijvoorbeeld bij het ‘lichaamswerk’ van fotograaf Eva Fatima Zain van der Horst? Zij ‘beeldhouwt’ het vrouwelijke lichaam door de nadruk te leggen op vormen. “Ik bepaal wat wordt geopenbaard en wat verborgen blijft. Maar wat je precies ziet is aan de beschouwer”, zegt ze er zelf over. Elk kunstwerk is hier een uitdaging. Net als scheppen is ook kijken een proces. Het gaat niet om een oordeel, maar om wat iets met je doet. In zijn werk is het eigen lichaam van Soek Zwamborn vaak onderwerp. Handig want dat is er altijd! En ja, dan...

In De Kloostergangen van het stadhuis exposeren Norbert Wille, Maurice Ploem, Henk Zwanenburg en Lizan van Dijk. Vier kunstenaars van wie het werk wordt gekenmerkt door verandering. De ene keer radicaal, de andere keer geleidelijk. In de gangen waar zich in lang vervlogen tijden monniken ophielden maar waar thans stadsbestuurders hun weg vinden vullen de wanden en vitrines zich tijdens de Kunstlijn met bijzondere werken. Curator Norbert Wille: “Eigenlijk is iedere kunstenaar onderhevig aan een metamorfose – en is zelf ook degene die de metamorfose in werking stelt. Een wit, maagdelijk doek waarop ook maar één lijn wordt aangebracht kan – indien door de juiste persoon – op het juiste moment in tijd de metamorfose ondergaan. Van waardeloos nietszeggend naar een alom gewaardeerd, onbetaalbaar object. Ook de maker ondergaat (als het goed is) een metamorfose, zoals een rups verandert in een vlinder of zoals een made transformeert in een vlieg. Soms is de metamorfose duidelijk zichtbaar....