We kennen het allemaal: terugverlangen naar de tijd dat we met natte haartjes op de bank televisie mochten kijken op zaterdagavond. Die tijd is definitief voorbij. Alles is veranderd. Soms gruwelijk, zoals in ver-van-mijn-bed-oorlogen waar we niet in betrokken willen raken. Hoezeer de mens tijdens het levenspad pogingen onderneemt dingen te bestendigen, er zullen zich altijd onverwachte gebeurtenissen voordoen. In relaties, in de werkomgeving, in de vertrouwde leefomgeving. Niet in de laatste plaats in de wereld van de kunst.
Het ene moment is een stroming trendy, het volgende moment staat een nieuwe generatie klaar om de fakkel over te nemen.
Zoals de abstract-expressionisten begin jaren zestig van de vorige eeuw bijkans werden weggevaagd door de opkomende beweging van de pop-art.
In de klassieke oudheid waren allerlei goden in staat om mensen te veranderen in dieren of monsters. Ovidius beschreef het.
De onovertroffen Peter Vos vervaardigde ontelbare weergaloze tekeningen van metamorfosen, vastgelegd in een omvangrijk boekwerk.
Het thema ‘metamorfose’ kan een kunstenaar ook voor een dilemma plaatsen. Zou je steevast kunst moeten blijven maken in jouw herkenbare stijl, of zou je jezelf moeten uitdagen om nieuwe kunstzinnige horizonten te verkennen.
Radicale koersverandering kan immers minder populaire (verkoopbare) kunst opleveren.
Maar stelt u zich eens voor dat Vincent van Gogh zijn leven lang donkere boerenschilderijen was blijven maken en nimmer naar het zuidelijke licht zou zijn afgereisd.
Of dat Piet Mondriaan was blijven hangen in het schilderen van landschapjes in het gebied rond Amsterdam of het Zeeuwse Domburg.
Stel u voor dat Marina Abramović een positie binnen de communistische partij had geambieerd in plaats van uit te groeien tot de legendarische performance-artiest die zij uiteindelijk is geworden.
Het is een natuurlijke neiging van de mens om te kiezen voor het bekende, het vertrouwde. Het is te hopen dat de deelnemende kunstenaars de metamorfose durven aan te gaan door zo nu en dan artistiek buiten de lijntjes te kleuren. Hopelijk durft u zich als bezoekend publiek eveneens te laten uitdagen. Tijd voor een metamorfose.
Paul Lips
