“Een wereld van schreeuwende, witte mannen”
Norbert Wille werkt al ruim dertig jaar vanuit zijn atelierwoning in Velsen als kunstenaar. Na zijn studie architectuur aan de HKU in Utrecht begon hij al snel te schilderen. De eerste 10 jaar was dit vooral figuratief werk. Daarna werd het steeds abstracter, met de nadruk op proporties en structuren als krijtachtige verf, papierpulp, oud hout.
“Voor mij is 'zoeken' de essentie van het maken van kunst. Zoeken naar technieken, experimenteren. Maar gewoon regelmatig ook op je bek gaan, want niet altijd alles lukt. Of eigenlijk: het overgrote deel lukt niet. Dus doorgaan en doorgaan en doorgaan.”
Maar na twintig jaar abstract werken, was het weer tijd voor een nieuwe uitdaging. “Ik dacht, nou weet je wat, ik ga met het moeilijkste beginnen wat er is: een portret. Ik had een heel groot paneel klaarliggen en ik begon meteen op 120 bij 120. Normaal begint een mens op een klein formaat. Nee, ik groot.” Daar is hij inmiddels van teruggekomen, en werkt nu aan een serie portretten op kleiner formaat.
“Naar aanleiding van wat er in de wereld gebeurt, ben ik nu eigenlijk bezig met alleen maar schreeuwende mannen. Want we zitten in een wereld van alleen maar schreeuwende mannen. Tenminste zo zie ik dat. Schreeuwende witte mannen vooral. Maar het is ook een enorme uitdaging om iemand te schilderen die schreeuwt. Het is een hele moeilijke uitdrukking omdat het hele gezicht vervormt. Dus daar ligt de uitdaging voor mij ook.”
“Ik vergelijk mezelf een beetje met Breitner, die gebruikte fotografie als hulpmiddel. Ik gebruik geen model, maar maak mijn modellen zelf door middel van AI. Want dan krijg je wat je wil. Het bestaat helemaal niet, maar het ziet er levensrecht uit. Probeer maar iemand tien minuten lang te laten schreeuwen. Dat is niet te doen. Met AI kan je ze exact laten doen wat je wilt. Ideaal.”
Het werk van Norbert is tijdens het eerste weekend (zaterdag 1 en zondag 2 november) van de Kunstlijn te zien in Huize Regenboog, Doelstraat 36 in Haarlem.
Fotografie: Nora Vrba